Clara Luzia

Gecikmeli yazılarımın sonuncusuna geldik. Daha önce uçurumdan yuvarlanan kasetçalar‘da kısaca bahsettiğim Arka Oda‘daki Clara Luzia konseri. Arka Oda’daki Kulaktan Kulağa konserlerini pas geçemiyorum. Aslında hazırlıksız olduğum konsere o günün sabahında Myspace‘den 6 şarkısını tonlarca kez dinleyerek. Haberin olsun Clara yaklaşık 100 kadar dinlenme sayısı benden geliyor. Özellikle Morning Light’a hayran kaldım ve vouv diyerek heyecanla konsere gittim.

Tabiki öncesinde Kadıköy‘e her gidişimde uğramayı planladığım Pilavcıoğlu‘na uğrayıp eskisi kadar güzel olmayan bir pilav yedim. Aslında pilav sevmesemde bu konsepti çok seviyorum galiba. Yıllar önce kardeşimin götürdüğü ve pilav lokantalarının başını çeken Dadaş Pilav‘cıdan alıştığım ve bulunduğum konuma göre tercih ettiğim lokanta oldular.

Arkasından Arka Oda ve gençleri beklerken oturup bir bira. O sırada Arka Oda‘nın her ay bir illustratör ile hazırladığı (bu ay fotoğraf vardı) aylık programa bakmaya başladım ve bir köşesinde Clara Luzia ile yapılan bir röportaj var.  Gözüme ilk çarpan konserlerde çalmayı en sevdiğim parça Morning Light demesiydi. Ben de seni seviyorum Clara.

Sonra gençler geldi ve biraz sonra konser başladı. Arka köşedeyiz ve hiç birşey görmüyorum. Malesef Arka Oda’nın handikapıymış böle oldu bu seferlik. Biraz hasta olan Clara öhö öhö sesim kötü demeler ile şarkılarını söylemeye başladı. Oh öh köh derken dedi bir bira içelim. Biz de hemen güzel bir yere konuşlandık bekliyoruz. Biraz sonra teknisyen geldi ve ses sistemini toplamaya başladı. Eee nooldu konser bitti nası ya 45dk. Üstelik Morning Light’ı bile söylememişti Ama sevmiştim şarkıyı bir kere gittim The Long Memory albümünü aldım tekrar tekrar dinlemek için.

İyi eğlenilmiş bir akşamın arkasından güzel bir pazar sabahı. Kahvedan‘da yapılan kahvaltı. Her ne kadar tatmin edici olmasa ve daha iyi gidilebilecek bir çok seçenek olsa bile kötü diyemeyeceğim hatta tavsiye edebileceğim bir mekan.

Ardından Galata Kulesi‘nin dibindeki favori mekanlarımdam Ceneviz Kahvesi‘nde bir Türk kahvesi. Gerçekten iyi yaptığını düşündüğüm yerlerden biri. Ayrıca içerideki kahve takımlarına bir göz atmanız ufakta olsa bir kolesikyona tanık olmanıza yetecektir. Ayrıca Galata‘nın huzurlu ya da bazı anlarda huzursuz ortamı Ceneviz Kahvesi’ni daha güzelleştiriyor.

Arkasından başka bir favori Ömer Abi’nin yeri. Karaköy balıkçılarının hemen arkasındaki balık lokantası. İsmini bilmiyorum Lale ve Fisun ikilisi biliyorsanız paylaşırsanız sevinirim. Sonuçta burada amme hizmeti yapıyoruz. Burası derme çatma da olsa her gidişinizde lezzetli balık yiyebileceğiniz yanında rakınızı eksik etmeyeceğiniz nadide mekanlardan biri. Hele Ömer abi de oralardaysa onunla da ufaktan muhabbet edebilir geceyi burada tamamlayabilirsiniz.

Ama hayır görev bilince günün üçüncü favori mekanına doğru bizi yola koyuyor. Arka Oda. Amaç, bir Kulaktan Kulağa konseri için İstanbul’da sürtmeye devam eden David Brown. Tabiki her zaman olduğu gibi üç maymun içilir biralar içilir kafalar güzel David’e canımsın gibi sözler ile sarkılır. Çevremde üç maymun içmemiş sessiz sakin oturan hain insanlara üç maymun içirilir ama beğenip beğenmedikleri sorulmaz çünkü idrak denilen şey artık kalmamıştır. Konserin ikinci bölümünde, girişte elimize tutuşturulan bir kağıttan okuduğumuz yeni Brazzaville şarkısı söylenir. Konser biter eve gidiş yolunda kafa yerde bir kez sektirilerek 1.5 diş ele alınır. Of çok diş muhabbeti yaptım ama napayım iki hafta öncenin yazılması gereken yazıları bunlar. Kestik.