Cem Dinlenmiş’in eline sağlık nefis bir karikatür ile dünkü yürüyüşü özetlemiş. Bu yürüyüşler ve eylemler umarım en kısa zamanda sonuç verir ve sansürsüz bir interenete kavuşabiliriz. Hükümetin bu gerici tavrı hem onlara hem bize zarar.

Biraz Amerikan vari duygulara oynayan yanları olsa bile onları çok güzel vermiş Mr. Loach. Ken Loach‘un eski filmleri beni okadar çekememişti ancak bununla beni direkt kitledi. Eldeki izlenmemiş Loach filmleri tiz vakitte izlene. Ayrıca Eric Cantona‘nın aktörlüğününde klas olduğunu gördük.

Fırsat bulupta bir türlü izleyememiştim. İndragandi olarak da bir türlü düzgün versiyonunu bulamadım. Bugüne kısmetmiş izlemek. Oh çok güzel geldi. Fatih Akın komediyi de becermiş. Film basket maçı gibiydi bi iyiler bi kötüler öne geçiyor. Bütün bu gidip gelmeler de hiç rahatsız etmeden filmi süper sürükleyerek götürmüş. Oyunculuklara da bayıldım ayrıca müthiş bitişin hemen arkasından gelen jenerik de gazınıza gaz katıyor. Neyse izledim güzel tavsiye ederin.

Her sene tüm dünyada düzenlenen onur yürüyüşü ve bir hafta boyunca düzenlenen etkinlikler Türkiye’de de yapılıyor ancak hala oldukça çekingen. Uzun zamandır denk gelememiştim bu sene yürüyüşe katılma fırsatım oldu. Katılan grup oldukça büyüktü hatta Radikal‘e göre 5000 kişi. Bu işin güzel kısmı ancak biliyoruzki bunun kat be katı var ancak hiç biri ben eşcinselim diyemiyor. Çoğunlukla dışarıdan gelecek tepkilere çekiniyorlar. Zaten yürüyüş sırasında çevredekilerin bakışları da niye çekindiklerini açıklayabilirdi.

Dünya’da yapılan etkinlikler daha çok bir karnaval havasında geçiyor. Karnaval diğer insanların eşcinselleri kanıksamasında oldukça yardımcı oluyor diye düşünüyorum. Ama diğer taraftan da karnavallarda sınırlar da biraz daha fazla zorlandığı için Türkiye’de bunun gerçekleşmesi o kadar da kolay değil. Umarım yakın zamanda ülkemizde de görme şansı bulacak kadar insanların hoşgörüsü artar.

Beni şaşırtan son bir konu daha bu kadar çok kişinin katıldığı bir etkinlik olsa bile facebook, twitter gibi sitelerde paylaşım oranının düşüklüğü hala beni şaşırtıyor.

Bi sürü fotoğraf görmek için tık tık.

Böle kafayı hafiften yemeğe başlamış abileri seviyorum.

Dedilerki Eminönü Meydan’ında efendime söyliyim Sigur Ros olsun Sonic Youth olsun bir sürü grubun elemanları performans sergileyecek. Kaçar mı kaçmaz. Ama o gün de deli gibi yağmur yağdığı için hafif noolcak acaba düşünceleri ama neyseki yağmur durdu Eminönü yolu tutuldu.

Olay yukarıda gördüğünüz metal konstrüksiyondaymış. Onun içerisindeki ses sistemi sayesinde içinde bize farklı bir deneyim yaşatacakmış. Bu alet içinde dünyaca ünlü müzisyenler beste yapmış. Ayrıca açılışın ilk dört akşamında da hemen orada besteyi yapanlar konser verecekmiş. Tabiki yağmur yağdığından çeşitli aksamalar gözden kaçmıyor. Mesela aletler bozulmasın diye şemsiye falan örtmüşler. Dünyanın en büyük festivallerinde headliner olarak çıkmış grupların elemanları için yaklaşık 10m2 lik devasa bir sahne hazırlanmış ve üstünede algida şemsiyesi konmuş ıslanmasın genç osmanlar diye. Sahnenin tam karşısında ise 100 kişilik tribün konulmuş. İşte belediyeden gelenler falan otursun diye. Islanmasın yavrucaklar diye de üstü kapalı olanından gelmiş.

Neyse açılıştaki saçmalıklar silsilesi bitti. O demir şey Eylül ayına kadar orada olacak Eminönü’nden geçerken bir uğrayın tam içinde biraz takılın derim hakikaten etkileyici.

Festival çok güzel bir fikirmiş, gerçi yurtdışında muhtemelen benzerleri vardır ama Türkiye için çok iyi. Şehre olan duyarsızlığı düşünürsek de çok güzel bir noktada duran bir etkinlik. Festivali ilk duyduğumda hemen sitesine girerek başvurmak istedim ancak neredeyse tüm kontenjanlar dolmuştu. Sadece Borusan Kültür Evi gibi zaten halkın ziyaretine açık bir iki bina kalmıştı. Onlara da katılmak mantıksız geldi.

Etkinliğin içeriği İstanbul’daki önemli binalara belirlenmiş zamanlarda tur düzenlenmesi. Mesela Selimiye Kışlası’nı veya Doğan Apartmanı’nı gezme fırsatınız oluyor.

Bana göre etkinlik daha uzun bir süreye yayılması ve daha yoğunluklu olarak haftasonlarında yapılması katılımı ciddi oranda arttıracaktı. Hem de gezmek isteyen bir çok kişi gezme fırsatı bulacaktı.  Umarız önümüzdeki senelerde bizlere de fırsat olur bu güzelim binaları ziyaret etme şansı buluruz. Bana kalsa hepsinin halka açık alanlar olması lazım ama neyse.

Sevdiğimiz genç osmanlardan Ceylan Ertem geçenlerde solo albümünü çıkardı gerçi hala dinleme fırsatı bulamadım ama önceki referanslarından dolayı muhtemelen iyi bir albüm olmuştur. Bir süredir Gevende‘yle de yakın arkadaş olmasından kelli şarkıda duyulabilir düzeyde Gevende vardı. Ceylan’ın ise kendine has tarzında biraz değişiklik var ancak bir daha dinleyip alışacağız.

Klibi ilk görünce Denizcan Yüzgül çekmiştir dedim ancak karşıma Gökçen Dilek Acay diye arkadaşımız çıktı. Kendisi de takip edilesi kişiler arasına eklendi. Ayrıca bir sahnedeki Pamuk Ceylan çizmiyle Sadi Güran gözden kaçmadı.

Maden: Elma+Alt+Shift.

Bu girişimcilik bu yaratıcılık karışısında ağzım açık kaldı.

Bu sene 1 Mayıs İşçi Bayramı coşkuyla ve olaysız sonlandı. Ancak en büyük eksik anarşistlerdi. Acaba onların en büyük eğlencesi Taksim’e ulaşma çabaları ellerinden alındığı için mi küstüler? Yoksa onların çoğunu devletin kendisi bu gibi olayları tasvip etmiyoruz ve olay olmasın diye Taksim’i yasaklıyoruz diyebilmek için mi yaratı? Açıkçası soruyu tam cevaplayamasam da korku devleti stratejisi uygulayan bir devletten beklenecek hareketler. İsmet Berkan yazmış güzel de yazmış.

Bunun dışında Tekel işçilerinin probleminin hala devam etmesi ve sendikalar sahne alınca herkes dağılması aklımda kalan iki nokta.